Het was maart 1992, de jaarvergadering van de CBOB in Engels, Rotterdam. We stonden wat na te praten met een groepje, Ruud de Jong, Klaas Vos, Klaas van Dorsten en Michel Gonlag. Klaas van Dorsten – toen nog voorzitter van de Koninklijke Schippersvereniging Schuttevaer – gaf aan dat hij maar één oplossing zag om de verschillende organisaties wat dichter bij elkaar te brengen. Regelmatig informeel overleg in een soort van sociëteit. Ja, riep Michel Gonlag – toen nog hoofdredacteur van De Scheepvaartkrant, inmiddels gepromoveerd tot plv hoofdredacteur van de Binnenvaartkrant – Dan noemen we hem De Wandelgang. Al snel was er natuurlijk een enthousiast petit comité samengesteld, te weten Gonlag, De Jong en Vos. En de rest is geschiedenis.

Die geschiedenis laat zich als volgt samenvatten: de Nedlloyd sociëteit (in het gangetje naast het Griekse consulaat in het Scheepvaartkwartier) bleek het beste toegerust om de maandelijkse invasie van binnenvaartvertegenwoordigers te kunnen verwerken. Bovendien was het de goedkoopste locatie die beschikbaar was (50 gulden per maand). Dat waren gezellige avonden, zeker bij aanvang toen al die vertegenwoordigers een kijkje kwamen nemen of er iets te halen viel. Wat ontbrak – en daarin verschilt de huidige Wandelgang niet van de sociëteit van 1992 – is de formele toespraak, discussie, genodigden etc. Het gewenste effect was van meet af aan bereikt: informeel leerden de vertegenwoordigers van de binnenvaart elkaar eindelijk wat beter kennen. Helaas was de gang naar de Wandelgang voor velen na verloop van tijd toch echt een brug te ver en bleven ze liever ruzie zoeken op Het Vasteland.

Ook goed, zei de organisatie (nog steeds het petit comité), dan nodigen we ook wat ondernemers uit, want die brengen vast de stemming er beter in. Aldus geschiedde.

De Wandelgang groeide gestaag tot aan 1997 en toen was er geen plek genoeg meer in de kelderbar van de Nedlloyd sociëteit. In januari 1997 werd de grote zaal op de eerste verdieping betrokken, en veranderde de samenstelling van het ‘bestuur’ van De Wandelgang. Tankvaartondernemer Ad Kriesels en Ad Kraay van Overvliet Assurantiën vormden samen met Ruud de Jong het dagelijks bestuur van de sociëteit. Het werd een stichting met betalende bezoekers/leden voor de sociëteit.

Uitgangspunt werd dat iedereen die de binnenvaart een warm hart toedraagt, welkom is, en dat wie dat wil een volledig schip kan samenstellen tijdens een bezoek aan de sociëteit.

In 1998 werd weer verhuisd, deze keer naar Hillegersberg waar de parkeerproblemen rondom restaurant Lommerrijk na verloop van tijd aanzienlijk werden. In 2003 volgde de verhuizing naar restaurant Westerkade in Zwijndrecht om in 2005 binnen die gemeente het ARA hotel onveilig te maken.

Het aantal leden steeg tussen 1997 en 2009 van 100 tot 780!!!!

En die leden kregen ook wel wat voor hun geld. Beaujolaisavond, pasta-avond, nieuwjaarsreceptie, haringparty, snertavond en een smoelenboek dat er nooit kwam en uiteindelijk een website en – waar iedereen jaren op heeft gewacht – een creditcard als toegangsbewijs, of liever gezegd betalingsbewijs van de contributie.

Maar vooral is duidelijk dat de sociëteit zich ten doel stelt de onderlinge verstandhouding en de aangename samenwerking te bevorderen van de leden van De Wandelgang. De binnenvaart zou er in 2009 heel anders uit hebben gezien zonder Wandelgang.